“เป็นเด็กที่อวดดีจริง ๆ หนูศิตากล้าดียังไงที่มาแตกใส่ปากป๊าแบบนี้คะ?”
เจ้าของชื่อที่ขยับตัวลงไปนั่งพับเพียบอยู่ข้างร่างสูงใหญ่ได้แต่นั่งตัวสั่นระริกกับคำถามนั้น ขณะที่เหลียวมองคนที่กำลังจับจ้องมายังตนแบบหวาด ๆ แม้ใจจริงศิตาจะอยากเถียงกลับไปว่า ‘มันกลั้นได้เสียที่ไหนกันล่ะ!?’ ก็ตาม แต่เธอเลือกที่จะงัดลูกอ้อนขึ้นมาใช้เพื่อเอาตัวรอดจากคนที่นอนแก่นกายตั้งตระหง่านตรงหน้าไปก่อน
“ฮึก! ศิตาขอโทษค่ะ... แต่ศิตาไม่ได้ตั้งใจแตกใส่ปากป๊านะคะ” ศิตาพูดแก้ตัวออกไปเสียงอ่อย เพราะเธอเพิ่งจะเสร็จไปเมื่อไม่กี่วินาทีก่อนเลยยังไม่ค่อยมีแรงจะพยศสักเท่าไหร่ แน่นอนว่าหญิงสาวไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวคนตรงหน้าแต่อย่างใด เพียงแต่ท่าทางวางอำนาจของป๊ามาวิน มันทำให้ศิตารู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาก็เท่านั้น
“ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ หนูก็แตกใส่ปากป๊าไปแล้ว เพราะงั้นหน้าที่ของศิตาในตอนนี้คือต้องมาไถ่โทษกับป๊า ...หนูรู้ใช่ไหมว่าควรจะต
