ร่างบางก้าวลงจากรถที่หน้าโรงแรมหรูแห่งหนึ่งอย่างมั่นใจ ก่อนจะเหลียวมองไปยังป๊ามาวินที่เอากุญแจรถให้บริกรนำมันไปจอด ที่นี่เป็นโรงแรมชื่อดังที่ขึ้นชื่อเรื่องห้องอาหารดาดฟ้าและรูฟท็อป ศิตาเลยไม่ค่อยแปลกใจกับการที่อีกฝ่ายขับรถพาเธอเลี้ยวเข้ามาที่โรงแรมสักเท่าไหร่
ก็นะ... ที่นี่เธอเคยมากินกับครอบครัวเป็นประจำ จะไม่คุ้นเคยได้ยังไง ซึ่งทันทีที่ศิตาเห็นว่าป๊ามาวินเดินอ้อมตัวรถมายืนใกล้ ๆ ร่างบางก็เตรียมจะก้าวตรงเข้าไปในตัวอาคารทันที
พรึ่บ!
ความรู้สึกหนัก ๆ บนหัวไหล่ ทำเอาหญิงสาวที่ตั้งท่าจะเดินออกไปอดไม่ได้ที่จะหยุดชะงัก ตากลมหลุบมองตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะพบว่าสูทตัวโคร่งที่พาดอยู่หลังเบาะป๊ามาวินเมื่อกี้ ถูกอีกฝ่ายนำมาคลุมทับ ซึ่งนั่นทำให้เธออดไม่ได้ที่จะหันไปกะพริบตาปริบ ๆ ใส่ป๊ามาวินที่ขยับเข้ามายืนข้าง ๆ กันแบบงง ๆ
“...?”
“ใส่เอาไว้ ข้างบนลมมันเย็น”
ศิตาได้แต่อมยิ้มกับตัวเอง เพราะทันทีที่
