"ยุงติว ยุงเตอร์ มาแย้ว" อัญชันส่งเสียงเรียกสองบอดี้การ์ดที่เปิดประตูเข้ามา ทั้งสองรีบจัดการงานที่ทำอยู่ให้แล้วเสร็จเมื่อเจ้านายหนุ่มโทรไปบอกว่าให้รีบกลับมาอยู่ดูแลเจ้านายตัวน้อยทั้งห้า
"ทำอะไรกันอยู่ครับ วาดรูปกันนี่เอง" เตอร์เดินเข้าไปหานายน้อยทั้งห้าที่นอนคว่ำหน้ากระดิกขาไปมาบนพื้นพรมกับแผ่นกระดาษสีขาวที่มีรอยขีดเขียนเป็นรูปต่างๆ หลากหลายสีสัน ในมือแต่ละคนมีดินสอสี หย่อนตัวลงนั่งข้างๆ อัญชัน
"คุณหนูหิวกันหรือยังครับ ใกล้เที่ยงแล้ว ผมสั่งอาหารให้" ติวเหลือบมองนาฬิกาที่บ่งบอกเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาสามสิบห้านาที
"หิวครับ/หิวครับ/หิวค่ะ/หิวฮับ/หิวค่ะ" ห้าออตอบพร้อมเพรียง รีบลุกนั่งพลางลูบท้องตัวเองไปมา
"แต่เปลี่ยนชุดก่อนได้ไหมฮับ อะยังไม่ไหวแย้ว" อรัญเริ่มรำคาญชุดที่ใส่ หัวหมูป่าก็เหวี่ยงกลิ้งไปอยู่ตรงโซฟา
"อังชังก็ไม่ไหวเหมืองกัง อังชังย้อง" อัญชันรู้สึกอึดอัดและร้อนทั้งที่เปิดเครื่อง ปรับอ
