อคินนั่งก้มหน้ามองมือตัวเองอยู่หน้าห้องฉุกเฉินที่ด้านในมีพราวฟ้าอยู่ ตาคมจ้องมองเลือดที่แห้งเกรอะติดมือของเขาอยู่ แค่เห็นน้ำตาของพราวฟ้าความรู้สึกภายในใจรวดร้าวทรมานเจียนตาย
ประตูห้องฉุกเฉินถูกเปิดออกด้วยฝีคุณหมอวัยกลางคนที่เดินออกมา อคินไม่รอช้าเขารีบเดินเข้าไปหาคุณหมอด้วยความร้อนใจ
“คุณหมอครับ เมียผมเป็นยังไงบ้าง”
“คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ รวมถึงเด็กในท้องด้วย” คำพูดของคุณหมอสร้างความงุนงงให้กับอคินไม่น้อย
“เด็กในท้อง?”
“นี่คุณไม่รู้เหรอครับ ภรรยาของคุณตั้งท้องได้สามเดือนแล้ว” คำพูดที่ได้ยินเหมือนดั่งน้ำสาดหน้าเขา ร่างสูงยืนนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง หัวใจแกร่งเต้นระส่ำด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้รู้ข่าวดีที่สุดในชีวิตของเขา
“ขอบคุณครับคุณหมอ” อคินยิ้มกว้างออกมา ก้มหัวขอบคุณคุณหมอหลายครั้ง เรียกรอยยิ้มจากคุณหมอได้ไม่น้อย
“ช่วงนี้ระวังอย่าให้ภรรยาคุณเครียดและขยับตัวมากนะครับ”
“ครับ”
“เดี๋ยวหม
