อุแว้ อุแว้ เสียงร้องไห้จากลูกสาวตัวเล็ก ทำให้อคินที่กำลังจะฟุบหลับต้องเบิกตาตื่นอีกครั้ง ตอนนี้แพรวากลับมาได้สองวันแล้วและสร้างความบันเทิงให้กับผู้เป็นแม่และพ่อไม่น้อย
อคินและพราวฟ้าตกลงกันสองคนว่าพวกเขาจะเลี้ยงดูลูกน้อยด้วยตัวเอง เพราะอยากมีเวลาอยู่กับลูกให้มากที่สุดจึงไม่จำเป็นต้องจ้างพี่เลี้ยง ถึงแม้ว่าคุณหญิงมินตราจะหามาให้แล้วก็ตามแต่ก็ถูกอคินปฏิเสธไป
“โอ๋ โอ๋ แพรวา อย่าร้องเสียงดังลูก แม่กำลังได้นอน” อคินเดินไปโอบอ้อมลูกน้อยขึ้นแนบอก เขาอุ้มลูกน้อยออกจากห้องนอนไปด้านนอก เพื่อไม่ให้เสียงของลูกน้อยรบกวนการนอนของพราวฟ้าที่พึ่งจะได้งีบหลับ
เหมือนลูกน้อยจะรับรู้ได้ แพรวาเงียบลงทันทีที่อคินอ้อมแนบอก เขาเดินกลับเข้าไปภายในห้อง อุ้มลูกน้องวางลูกที่นอนสำหรับเด็กจนหลับไป
ตาคมจ้องมองใบหน้าเล็กของลูกน้อยด้วยความรักใคร่ ตัวเล็กที่หลับตาพริ้มสามารถเรียกรอยยิ้มของผู้เป็นพ่อได้เป็นอย่างดี ชีวิ
