บทที่ 98

1203 Words

"คุณขึ้นมานอนกับฉันสิคะ" ทีแรกเขาจะนั่งเฝ้าเธออยู่ตรงเก้าอี้เพราะที่นอนสำหรับญาติแม่นอนหลับอยู่ "ได้เหรอ" ถ้าในห้องไม่มีแม่ของเธออยู่ด้วยเขาคงไม่รอให้เธอชวนหรอก "นั่งแบบนี้เดี๋ยวก็ปวดเมื่อยร่างกาย​ ขึ้นมานอนเถอะค่ะ" แล้วจะรออะไรอยู่อีกล่ะ อยากกอดเมียแทบบ้าอยู่แล้ว ขุนไกรเลยเลือกขึ้นมานอนฝั่งที่ไม่มีสายน้ำเกลือ เตียงผู้ป่วยก็ไม่ได้กว้างอะไรพอขึ้นมาเขาก็ได้กอดเธอสมใจอยาก คิดว่าตอนเช้ารีบตื่นก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง แต่ทั้งสองคิดผิด..พอลืมตาขึ้นมาในห้องก็มีสายตาหลายคู่ที่มองมา "แม่? พ่อ??" ทีแรกเห็นแม่อยู่ใกล้แต่พอมองไปด้านหลังก็เห็นพ่อ ..แถมยังจะน้องชายและน้องสะใภ้อีก "ทำไมมากันเยอะแยะเลยล่ะครับ" "พ่อจะไปทำงานทางผ่านพ่อเลยแวะมาดูอาการหนูงามหน่อย ว่าแต่เราเถอะมาเฝ้าหรือมารังแกผู้ป่วยเนี่ย" ขุนไกรรีบลงจากเตียงอย่างเร็ว มองไปเห็นแม่กมลสายตาท่านมองมาพอดีเขาเลยยกมือไหว้ "แม่ไม่รู้ว่าเมื่อคื

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD