บทที่ 67

1306 Words

"ทำไมต้องทำกันถึงขนาดนี้ด้วย" ทีแรกทุกคนก็คิดอยู่ว่าจะพางามพร้อมเข้าบ้านตอนที่เธอหายดีแล้ว แต่ถ้าไม่เข้าตอนนี้บ้านใหญ่ตามมาแล้วไม่เจอมีหวังเป็นเรื่องกันอีกแน่ แต่พอช่อฟ้าเห็นสภาพของงามพร้อมกับแม่แล้วก็ไม่ได้ว่าอะไรให้ลูกชายแถมยังเห็นใจฝ่ายหญิงด้วย "งามขอโทษนะคะที่นำเรื่องเดือดร้อนมาให้กับพวกท่าน" "เราเป็นคนรักของลูกชายแม่ อย่าคิดแบบนั้นสิ" คนรัก.. ได้ยินคำนี้งามพร้อมก็รู้สึกอึดอัด แต่ก็พูดอะไรมากไม่ได้ "ขอบคุณคุณน้ามากนะคะที่เอ็นดูเพื่อนของเสน่ห์" แต่ก่อนเสน่หาอาจจะมองหน้าพวกท่านไม่ติด ด้วยเพราะคิดว่าพวกท่านเห็นพ่อเธอเป็นคนผิด แต่ตอนนี้ทุกอย่างเคลียร์แล้วว่าพ่อเธอไม่ได้ผิดพวกท่านเองต่างหากที่จับคนผิด เธอเลยกล้าเข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้ เพราะอยากเข้ามาดูว่าท่านจะเอ็นดูเพื่อนไหม "เราก็เป็นคนกันเองทั้งนั้น ทีแรกแม่ก็ไม่รู้ว่าหนูงามเป็นเพื่อนของเรา" "ถ้างั้นผมกลับไปทำงานก่อนนะครับฝากแม่ดูแ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD