บทที่ 68

1219 Words

"คุณ!?" "ฟังผมก่อนสิ" "คุณเข้ามาได้ยังไง" "เสน่หา.." "ออกไปนะ" "ฉันคิดถึงเธอ" "คุณจะมาคิดถึงฉันทำไม" "ฉันรู้ว่าเธอไม่ต้องการความช่วยเหลือจากฉันแล้ว แต่เธอช่วยฟังฉันหน่อยได้ไหม" ที่เขาพูดเหมือนทวงบุญคุณเลย แต่เธอคิดว่าไม่มีบุญคุณที่ต้องค้างกันอีกต่อไป ถือเสียว่าสิ่งที่เธอเสียให้เขาไปทดแทนบุญคุณที่เขาเคยช่วยชีวิตและช่วยเรื่องพ่อ ส่วนเรื่องเงินเธอก็คืนไปให้หมดแล้วนี่ "เพื่อนฉันอยู่ไหน" "ฉันไม่รู้ว่าเธอจะโกรธมากขนาดนั้น แต่สิ่งที่แม่พูดมันไม่ได้ออกมาจากใจฉันเลยนะ" "เรื่องนั้นฉันลืมไปแล้ว คุณไม่ต้องพูดขึ้นมาอีก" "ฉันรู้ว่าเธอยังไม่ลืม ถ้าลืมเธอจะไม่ทำแบบนี้กับฉัน" "ในเมื่อคุณยังไม่อยากให้ลืมฉันไม่ลืมก็ได้ ลองเป็นคุณดูไหมถ้ามีคนบอกว่าคบกับคุณแค่เล่นๆ ขำๆ คุณจะคิดยังไง" "ก็ชวนเล่นต่อจะได้ขำนานๆ" "!!!" ไม่รู้จะพูดอะไรกับคนแบบนี้แล้ว "เราคบกันจริงๆ ไหม เดี๋ยวฉันจะบอกพ่อกับแม่ให้พวกท่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD