"ก็ได้.. ถ้าอยากจะเริ่มงานเลยก็ตามฉันไปที่ห้องทำงาน"
"ฝากเพื่อนของเสน่ห์ด้วยนะคะพี่ขุน"
"อืม" ชายหนุ่มตอบแค่ส่งเสียงออกมาจากลำคอ ก่อนจะลุกขึ้นมาติดกระดุมเสื้อสูทที่เพิ่งแกะออกตอนนั่ง
"ขอบใจเสน่ห์มากนะ ฉันสัญญาว่าจะทำงานแทนเธอให้ดีที่สุด"
"ทำเท่าที่ไหวอย่าหักโหมเด็ดขาด"
"ฉันตามเขาไปก่อนนะ" งามพร้อมรีบเดินตามขุนไกรไปที่ห้องทำงาน ส่วนเสน่หาก็กลับลงมาก่อนช่วงเลิกงานค่อยมารับเพื่อนอีกที
มาถึงห้องทำงานเธอก็ยืนรอรับคำสั่งว่าเขาจะให้เธอไปทำงานอะไร
"คุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ" อยู่ดีๆ ขุนไกรก็โพล่งออกมา
"คะ?"
"เรื่องที่จะไม่ให้ใครรู้"
"คุณหมายถึงเรื่องงานหรือเรื่องอะไรคะ" พูดมาแค่นี้ใครจะไปเข้าใจล่ะว่าหมายถึงอะไร
"เรื่องทะเบียนสมรสไง"
"ฉันก็ไม่ได้บอกใครนี่คะ"
"นี่ขนาดเธอไม่ได้บอกนะ ถ้าบอกคงรู้กันไปทั้งประเทศแล้วล่ะ"
"คุณหมายความว่ายังไง"
"ในบริษัทมีใครบ้างที่ยังไม่รู้เรื่องนี้"
"คะ?" ค
