บทที่ 72

1230 Words

ก๊อกๆ "แม่ครับแม่นอนหรือยังครับ" "คุณชาละวันคุณจะมารบกวนพวกท่านทำไมคะ" "เถอะน่า" ก๊อกๆๆ แก๊ก.. เคาะประตูเร่งขนาดนี้ไม่เปิดโอกาสให้คนแก่ได้ลุกจากเตียงเลย "มีอะไรหรือลูก" เปิดประตูออกมาก็เห็นลูกชายกับแฟนยืนอยู่หน้าห้อง "เกียร์ที่ผมฝากแม่ไว้ยังอยู่ไหมครับ" "อยู่" "ฝากแม่ไว้??" ได้ยินคำถามเธอถึงได้รู้ว่าเขามาเรียกท่านทำไม "ผมขอหน่อยครับ" "เร่งด่วนขนาดนั้นเลยหรือลูก" "ระดับชาติเลยล่ะครับแม่" ช่อฟ้าเดินไปเปิดลิ้นชักเพื่อหยิบเอากุญแจตู้โชว์ในห้องนอน แล้วก็ไปเปิดตู้ที่มีของสำคัญตั้งโชว์ไว้ "ขอบคุณครับแม่" เขาไหว้แม่ก่อนจะรับของสิ่งนั้นกลับคืนมา "มีอะไรหรือคุณ" หลังจากที่ลูกชายออกไปแล้วสามีก็เลยถามภรรยาดู "ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่ท่าจะรีบจริง" ออกจากห้องแม่มาแทนที่จะพาเธอกลับลงไปห้องรับรองแขก ชาละวันกลับพาเธอมาที่ห้องนอนของเขา "ฉันจะลงไปข้างล่างค่ะ" "นอนนี่แหละ" "แต่มันน่าเกลียด" "

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD