"ตื่นแล้วเหรอ" ชาละวันที่อยู่ในชุดลำลองมีแค่กางเกงขายาวตัวเดียวโดยไม่ได้สวมเสื้อ ตอนที่เธอตื่นขึ้นมาก็เห็นเขายืนมองดูวิวบรรยากาศรอบนอกของคอนโดที่มีกำแพงเป็นกระจกรอบทิศทาง
"ค่ะ" รู้สึกระบมไปทั้งตัวเลยแต่ก็ต้องกัดฟันลุกขึ้นมาให้ได้
"สายๆ ฉันมีธุระ จะพาออกไปซื้อเสื้อผ้า"
"ค่ะ" โชคดีที่เขาไม่ได้หันมองมา ถ้างั้นเธอคงอายมากกว่านี้แน่และสภาพของเธอก็ดูไม่ได้เลย เสน่หาค่อยๆ พาร่างตัวเองเข้าห้องน้ำ ตอนก้าวเดินความเจ็บปวดที่ไม่เคยมีก็ปรากฏบนร่างกาย
ขณะที่อาบน้ำอยู่ก็รู้สึกเจ็บแสบตรงที่ถูกเสียดสี รวมไปถึงช่วงต้นขาก็รู้สึกปวดร้าวไปทั้งต้นขาเลย
พอทำความสะอาดร่างกายเสร็จเธอก็ออกมาจากห้องน้ำ และไม่ลืมที่จะบอกเขาว่าไม่มีเสื้อผ้าใส่ออกไปข้างนอก
ชาละวันเดินไปหยิบชุดของผู้หญิงส่งให้กับเธอ "คงใส่ได้นะ"
เสน่หารับชุดนั้นมาก็รับรู้ได้เลยว่ามันคงเป็นชุดผู้หญิงที่มาค้างกับเขาที่นี่ เพราะมันมีร่องรอยการสวมใส
