ลงมาถึงข้างล่างก็ลืมเลยว่าตัวเองไม่ได้หยิบเอากระเป๋าออกมาด้วย ถ้าจะกลับเข้าไปเอาอีกเดี๋ยวขัดจังหวะเขา เสน่หาเลยมานั่งโซฟาที่ทางคอนโดจัดหาไว้ให้ โทรศัพท์มือถือก็อยู่ในกระเป๋าจะเลื่อนโทรศัพท์เล่นเพื่อฆ่าเวลาหน่อยก็ไม่มี ตอนนั่งรอเธอก็เอาแต่มองดูคนนั้นเดินผ่านทีคนนี้เดินผ่านที
จังหวะที่กำลังมองอะไรเพลินๆ อยู่ประตูลิฟต์ก็เปิด เสน่หามองไปพอดีเห็นว่าหนึ่งในคนที่ออกจากลิฟต์มามีชาละวันด้วย เธอกำลังมองหาที่หลบแต่ถ้าหลบก็คงไม่ทัน
"......" เขาไม่เห็นเรานั่งอยู่ตรงนี้เหรอ จะเห็นได้ยังไงก็เขาไม่ได้มองมานี่ ..ถามเองและก็ต้องตอบเอง
พอชาละวันเดินออกไปแล้วเสน่หาถึงได้กลับมาชั้นบน
"??" ตายห่าแล้วไม่ได้เอากุญแจห้องออกมาด้วย ประตูของห้องถ้าปิดมันจะล็อกอัตโนมัติ ทำยังไงดีของก็อยู่ในห้องหมดเลย ตามเขาลงไปตอนนี้ทันไหมเนี่ย
ยังไงก็ต้องเสี่ยงเผื่อว่าเขายังคงคุยโทรศัพท์อยู่ในรถ เสน่หารีบตรงมาที่ลิฟต์แล้วกดลงชั้
