บทที่ 162

1335 Words

ก๊อกๆ "นา" ต้นข้าวกำลังจะเปิดเข้าไปแต่ด้านในล็อกไว้เขาเลยเคาะประตู แก๊ก.. ไม่นานก็มีคนมาเปิด เห็นว่าไม่ใช่เธอต้นข้าวเลยมองเข้าไปด้านในดูว่าเธออยู่ข้างในหรือเปล่า "ไม่อยู่หรอก" "ไม่อยู่บ้านแล้วไปไหน" "ฉันจะไปรู้เหรอ" พูดแค่นี้วาสนาก็กลับเข้าห้องของตัวเอง ต้นข้าวเลยเอาโทรศัพท์ออกมาโทรหาเธออีกรอบ แต่ก็เหมือนเดิมโทรศัพท์ดังติดๆ กันเหมือนปิดเครื่อง "ไปไหนของเธอ" ..หรือว่าจะไปร้านหาแม่? ออกมาจากบ้านของปรารถนา ต้นข้าวก็ตรงไปที่ร้านอาหาร "อ้าวแล้วนาล่ะลูก" "ผมคิดว่าเธอมาที่นี่ครับ" "เมื่อวานแม่ไม่เห็นนาอยู่บ้านนะ นึกว่าไปค้างกับเราที่คอนโด" "ช่วงนี้ผมติดงานเลยไม่ค่อยได้โทรหาเธอครับ" ปราณีเลยโทรมาถามวาสนาดูว่าเห็นน้องไหม ก็เจอลูกสาวคนโตพูดประชดประชันเพราะยังโกรธให้แม่เรื่องที่ไม่ช่วยจ่ายค่าอาหาร "ผมพอจะรู้แล้วครับว่าเธอไปไหน" เขาแค่สงสัยไม่แน่ใจว่าจะไปที่นั่นจริงไหม ก่อนออกมาต้นข้าวบอกแ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD