บทที่ 166

1838 Words

"โอ๊ย.. มึงทำบ้าอะไรวะ" ยังไม่แน่ใจเลยว่ามันใช้มือหรือใช้ตีนผลัก เพราะกระเด็นจนเกือบจะชนเสาบ้านอยู่แล้ว "ไปโดนอะไรมา" ต้นข้าวมองดูใบหน้าของเธอก็ไม่เห็นมีบาดแผลแต่พอมองต่ำลงไปดูมือที่ยังคงมีเลือดติดอยู่เขาก็รู้ได้ในทันทีว่าต้องเป็นตอนที่ไปฟันต้นไผ่นั่นแน่เลย "โอ๊ยเจ็บ" ถึงแม้ต้นข้าวจะไม่จับโดนตรงที่เป็นแผล แต่ตอนที่เขาจับแขนเธอขึ้นมาก็รู้สึกเจ็บสะเทือนไปถึงแผลได้ "เห็นไหมทำเป็นเก่งแล้วเป็นไงล่ะ" "ปล่อย!" จากทีแรกไม่คิดว่าจะร้องไห้ตอนนี้ไม่รู้น้ำตามันไหลมาจากไหนบ้าง "ปล่อยน้องนะไอ้ต้นจับแรงขนาดนั้นมันก็เจ็บน่ะสิ!" ถังเบียร์จะเข้ามาห้ามแต่ถูกต้นข้าวชี้หน้าก่อน "มึงกลับบ้านมึงไปเลย" "มึงเป็นบ้าอะไรอยู่ดีๆ ก็ฟาดงวงฟาดงา" "ใจเย็นก่อนสิต้น ปล่อยน้องได้แล้วน้องเจ็บมือ" ได้ยินยายห้ามปรามต้นข้าวถึงได้ปล่อย หลังจากปล่อยเขาก็เดินไปเอาที่ทำแผล แต่ปรารถนาไม่ยอมให้เขาล้างแผลให้ ยายเลยต้องเป็นค

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD