หากให้คาดเดาความคิดของผู้เป็นลุงในยามนี้ ด้วยพื้นที่เพาะปลูกไม่ได้เอื้ออำนวยเท่าใดนัก คงไม่พ้นว่าเขาเองก็ไม่ได้อยากให้หลานสาวตกระกำลำบากเช่นนี้อย่างแน่นอน ด้วยชามข้าวเหล็กที่มีอยู่ในมือนั้นมั่นคงเกินกว่าจะปล่อยทิ้ง เหอคุนย่อมไม่เห็นด้วยกับการที่หลานสาวต้องปลูกผักขายเช่นนี้
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเดินตามหลังหลานสาวไปอย่างเงียบเชียบ ราวกับรอดูการตัดสินใจของเธออยู่เช่นกัน จนกระทั่งฝีเท้าเล็กหยุดนิ่ง เขาจึงได้เดินมาหยุดอยู่ด้านข้างด้วยความสงสัย
เหอเหม่ยฉีย่อตัวลงนั่งบนส้นเท้าของตนเอง พลางกวาดตามองไปรอบบริเวณพื้นที่เชิงเขาที่เต็มไปด้วยต้นหญ้าเหี่ยวเฉา ทว่าตรงหน้าเธอนี้กลับปรากฏต้นหญ้าที่สูงกว่าเล็กน้อย ทั้งยังเขียวชอุ่มผิดจากพื้นที่โดยรอบ
“มีอะไรอย่างนั้นหรือ?”เหอคุนกล่าวถามอย่างไม่เข้าใจนัก
ทว่าคนเป็นหลานสาวกลับไม่ได้ตอบออกไปในทันที แม้ว่าตนเองจะมั่นใจถึงเจ็ดส่วนว่าสิ่งที่คิดนั้นเป็นไปได้
