“ผมรีบจริงๆ ครับคุณพ่อ ผมไหว้ล่ะ ให้ผมไปง้อเมียเสียทีเถอะครับ”
“แกทำอย่างนี้ไม่ได้นะโว้ย ฉันนัดดูตัวเอาไว้ให้กับแกเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้ตอนเย็นน่ะ”
“ผมปฏิเสธไปตั้งแต่วันแรกที่คุณพ่อบอกผมแล้วนี่ครับ”
“พ่อก็น้ำท่วมปาก ปฏิเสธไม่ได้กลัวเสียเพื่อนน่ะ แกก็แค่ไปนัดดูตัว จะชอบไม่ชอบนั่นก็แล้วแต่แก แค่ไม่ให้เสียมารยาทก็พอ”
เมื่อเห็นลูกชายยืนนิ่งงัน สีหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด คนเป็นพ่อจึงพูดต่อ
“ก็แค่ไปดูตัวเฉยๆ แล้วก็เลิกติดต่อกันไป ไม่มีอะไรเสียหายหรอกน่าไอ้ลูกชาย”
ชายหนุ่มถอนใจออกมาแรงๆ “แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครครับ”
“เป็นลูกสาวเพื่อนพ่อเอง”
“เพื่อนคนไหนล่ะครับ คุณพ่อมีเพื่อนนักธุรกิจเป็นร้อยคน”
“ก็คุณอัศวิน กับคุณมนฑายังไงล่ะ”
สีหน้าเคร่งเครียดของคณพัทรตอนนี้เปลี่ยนเป็นประหลาดใจแทน
“คุณอัศวิน สุรศักดิ์มนตรีกุล หรือครับคุณพ่อ”
“ใช่” บิดาผงกศีรษะขึ้นลงตอบรับ
คณพัทรระบายยิ้มกว้า
