สองวันที่ชีวิตเงียบเหงาเพราะแพนธารินไปดูงานแทนผู้เป็นพ่อ ตอนอยู่กับเขาแม้ปากบอกจะรำคาญแต่พอห่างกันเธอกลับรู้สึกอ้างว้าง
“คิดถึงฉันอยู่ละสิ” ปลายสายพูดเหมือนเห็นทุกอย่าง
“โทรมาทำไม” เธอดีใจจนเก็บอาการตื่นเต้นไว้ไม่อยู่
“อย่าลืมกินยาด้วยนะเดี๋ยวลูกไม่แข็งแรง”
“รู้หรอกน่า” พูดเหมือนเธออายุน้อยไม่รู้ความ
“ฉันต้องวางแล้วอีก 2 วันกลับคิดถึงเอน่ะ”
มิณไอริณรีบกดวางสายเพราะตอนนี้หัวใจของเธอเต้นแรงจนจะทะลุออกมาข้างนอก ยอมรับว่าตกหลุมรักพ่อของลูกเข้าแล้ว
“คุณหนูคะคุณเทวัญมาขอพบค่ะ”
“ค่ะ” แสดงว่ามีความคืบหน้าทางคดีเทวัญต้องมาขอพบ แต่แปลกใจว่าทำไมสารวัตรธันวาต้องมาด้วย สีหน้าเคร่งเครียดทำให้เธอเริ่มรู้สึกไม่ดี
“มีอะไรหน้าเครียดจังเลยคะ”
“ผมได้ข่าวมา...” เขาเว้นจังหวะการพูด “คนอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดคือภูวเรศรวมถึงคดีของคุณนุนี”
สารวัตรธันวาที่กำลังมีสายคนหนึ่ง ซึ่งก็ได้รับการติดต่อมาจากภ
