ความใกล้ชิดกันทำให้เขามองมิณไอริณเปลี่ยนไป หญิงสาวเป็นคนมีเหตุผลมากขึ้น และเอาเองก็เลิกประชดประชันทำให้อยู่ด้วยกันได้อย่างสงบสุขถึงแม้บางวัน หญิงสาวจะงอแงตามประสาท้องก็ตาม “มองหน้าทำไม” เธอเงียบและเขาก็เงียบเช่นกัน “ฉันขอโทษ...ขอโทษที่ทำตัวแบบนั้น” เขาเริ่มเข้าใจความรู้สึกของตัวเองมากขึ้น “...”ใจก็อยากเห็นเขาเจอเวรกรรมอะไรบ้าง เพียงแต่เธอก็แค่อยากให้ลูกเห็นหน้าพ่อ ตอนนี้ทุกอย่างกำลังคลี่คลายลง “เรามาทำหน้าที่สามีภรรยากันแบบจริงจังได้ไหม” “ไอริณไม่ค่อยไว้ใจคุณ” คนเคยมีบาดแผลมาก่อนมันก็ยังคงทิ้งร่องรอยไว้เสมอ “ฉันจะพิสูจน์ตัวเอง” เขาได้แต่ขอบคุณและขอโอกาส แต่เธอก็เงียบไม่พูดอะไร แต่ถ้าจะตอบแทนเธอรักอิสระอย่ามากักขังกัน และถ้าเธอปฏิเสธก็ช่วยเคารพเธอด้วย แพนธารินรับปาก Rrrrrrrrrrr สายเข้าทำให้มิณไอริณจะกดรับสาย แต่แพนธารินนั้นมือไวกว่าเพราะคนที่โทรเข้ามาคือหมอคัมภีร์ เขาจึงรีบกดรับ “

