สุดท้ายแล้วต่อให้ฉันอยากรู้มากแค่ไหนคุณเฟยก็ไม่ยอมพูดออกมา เหมือนคนน้ำท่วมปาก
ฉันเป็นผู้หญิงนะจะให้เผยความรู้สึกขนาดไหน เขาถึงจะยอมพูดความรู้สึกของตัวเองออกมา… หรือเป็นเพราะความไม่เหมาะสมกันนะ
ฉันมองใบหน้าคมคายก่อนจะถอนหายใจแล้วพูดออกมาเบา ๆ “… พูดว่าชอบหนูสักทีสิหนูรอฟังคำนั้นจากปากของคุณอยู่นะคะ”
“เธอชอบฉันเพราะอะไร?”
“…” เมื่อได้ยินคำถาม ฉันก็ต้องย้อนกลับมาถามหัวใจตัวเองว่าเพราะอะไร ความรู้สึกมันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไร รู้ตัวอีกทีมันก็ชอบผู้ชายคนนี้มาก ๆ ไปแล้ว
“ทำไมถึงไม่รีบตอบ” คุณเฟยเค้นคำตอบอีกครั้งราวกับอยากรู้มาก ๆ ว่าเพราะอะไรฉันถึงชอบเขา
“เพราะคุณหล่อ”
“แค่นั้น?” หัวคิ้วหนาเลิกขึ้นด้วยคำถามอีกครั้ง ฉันจึงรีบตอบ ตามความคิดในตอนแรก “อ๋อ! คุณรวยด้วย รวยมาก ๆ”
“ชอบเงินของฉัน?”
“ตอนแรกหนูก็คิดแบบนั้นค่ะ ใครจะไม่ชอบคนรวย แถมยังเป็นคนรวยที่หล่อมาก ๆ ทั้งที่พูดว่าจะทำให้คุณ
