เมื่อวันเสาร์สุดสัปดาห์วนมาถึง ชาลีจูงมือลูกชายมาทำความสะอาดบริเวณห้องพักของมาเฟียหนุ่มตามปกติ หากจะมีอะไรผิดแผกไปก็คงเป็นบรรยากาศอึมครึมของท้องฟ้าในวันนี้
เนื่องจากฝนตกหนักทั้งคืนและลามมาจนถึงตอนเช้า ถึงแม้จะเบาบางลงเหลือแค่ตกปรอยๆ พอให้ได้หงุดหงิดใจสำหรับคนต้องออกเดินทางตอนเช้า แต่ความผิดหวังที่ไม่ได้ขับเครื่องบินเพราะสภาพอากาศแปรปรวน ทำให้เด็กชายตัวน้อยลากหมอนอิงบนโซฟามานอนมองท้องฟ้าสีเทาอยู่บริเวณหน้าประตูบานเลื่อนระเบียงทางเดิน ซึ่งเชื่อมไปยังสระว่ายน้ำกลางแจ้ง
ฟ้าสีเทาหม่นไร้แสงจากดวงอาทิตย์สดใส เฉกเช่นเดียวกับความรู้สึกของเด็กน้อยที่เหม่อซึมไม่ต่างจากการอกหักเวลาสาวสวยในห้องไม่พูดด้วย
“น้องคลาวด์...” ผู้เป็นแม่ถือตะกร้าผ้าเดินผ่านห้องนั่งเล่นเห็นอาการของลูกก็หยุดดูด้วยความรู้สึกเอ็นดู ก่อนจะเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนใจ
ลูกมักจะเป็นแบบนี้เวลางอนหรือไม่ได้ดั่งใจ นิสัยเอาแต่ใจเหมือนพ่อม
