“เสร็จแล้ว~”
เสียงเล็กๆ จากคนนั่งขัดสมาธิบนพื้นวาดรูปเรียกความสนใจจากคนที่กำลังนั่งไถมือถือเช็กงานได้เป็นอย่างดี ลูเซียกดพักหน้าจอพร้อมกับวางมันลงบนเบาะโซฟาจากนั้นจึงหยิบสมุดวาดภาพขึ้นมาดู
เพิ่งจะรู้ว่าหัวข้อการบ้านเด็กอนุบาลคือ ‘อาชีพในฝัน’ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอย่างไม่ชอบวิธีการสอนแบบนี้เท่าไหร่นัก เด็กอายุเท่านี้แต่กลับเริ่มถูกผู้ใหญ่คาดหวังให้กลายเป็นฟันเฟืองของวงล้อที่เรียกว่าสังคม
ภาพเครื่องบินสีเหลืองกำลังบินโฉบต่ำกว่าระดับก้อนเมฆเสี่ยงต่อการถูกฟ้าผ่า ไม่พอแค่นั้นเพราะมันกำลังบินโฉบทุ่งหญ้าเขียวขจีจนอาจเกิดอุบัติเหตุโหม่งพื้นโลกเอาได้
รอยยิ้มขบขันออกมาจากริมฝีปากหยัก เด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก แม้จะเป็นอาชีพในฝันแต่จินตนาการยังจัดเต็ม
“อยากเป็นนักบิน?”
“อื้อ โตขึ้นคลาวด์จะทำงานช่วยหม่ามี้เยอะๆ เอาตังค์ไปซื้อเครื่องบิน” ใบหน้ามนพยักหน้าหงึกหงักใส่ ดวงตาเป็นประกายประกอบคำพูดอย่างมีคว
