ซันนี่กำลังเดินลงมาเอาน้ำที่ชั้นล่างของบ้านเพราะในห้องของหญิงสาวน้ำดื่มหมดพอดี แต่ระหว่างที่กำลังจะเปิดตู้เย็นก็มีสายเรียกเข้าเสียก่อน
“ตายยากเสียจริงๆ”
เจตนิพนธ์นั้นเองที่โทรหาคีตะวันครั้งแรกคีตะวันจะไม่รับสายแต่ก็คิดอะไรสนุกๆ ขึ้นได้จึงกดรับสาย
“ซันนี่ดีใจจังเลยที่คุณรับสายผม”
“มีธุระอะไรกับฉัน”
“คุณหายไปอยู่ไหนทำไมช่วงนี้ถึงหายเงียบไปเลย ผมเลิกกับเกล แล้วนะ”
“แล้วยังเลิกกันแล้วมาบอกฉันทำไม่ทราบ เจตคนอย่างซันนี่จบก็คือจบ” คีตะวันเริ่มอารมณ์เสียขึ้นมาไม่น่ากดรับสายของเจตนิพนธ์เลย
“เจตผิดไปแล้ว เจตขอโทษเรากลับมาคบกันได้ไหม”
ผู้ชายเห็นแก่ตัวคีตะวันได้แต่เข็นเชี้ยวในใจจะด่าออกมาก็ไม่ได้เธอเคยหลงรักคนแบบนี้ไปได้ยังไง ตอนนี้ทำตัวเหมือนไม่ใช่ผู้ชาย
“ซันนี่ก็คิดถึงเจตเหมือนกัน...”
“โอ๊ยยย” หญิงสาวกำลังจะพูดประโยคถัดไปแต่ถูกตรีเมฆปัดสมาร์ทโฟนจนกระเด็นตกไปอยู่ที่พื้น หญิงสาวได้กลิ่นเหล้า
