ลู่หลงกับลู่จิ่นรู้สึกเจ็บ ๆ คัน ๆ ยุบยิบในหัวใจ มารดาที่ให้กำเนิดเขามาปฏิเสธไม่รู้จักพวกเขา แม้จะเคยทำไม่ดีกันเมื่อครั้งยังเยาว์ แต่เวลาผ่านไปนางควรคิดถึงจิตใจของพวกเขาบ้างสิ แบบนี้นางตั้งใจตัดขาดเขาสองคนที่เป็นลูกชัด ๆ
ดวงตาสองคู่มองไปยังสตรีที่บอกไม่รู้จักแล้วก็สูดหายใจเข้าเต็มปอดสงบสติอารมณ์ ไม่อยากให้การเจรจาครั้งนี้ล้มเหลว พวกเขาต้องวางเรื่องส่วนตัวหันมาใส่ใจเรื่องงานก่อน
“คารวะเถ้าแก่ฮั่น วันนี้รบกวนความสงบของท่านแล้ว” ลู่หลงกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มการค้าที่พี่จื่อเถาสั่งสอนไว้ แม้ว่าจะแสร้งทำมันออกมาก็ตาม
“เถ้าแก่ลู่ทั้งสองเกรงใจไปแล้ว ไม่ได้รบกวนสิ่งใดเลย วันนี้ดีใจที่ได้ต้อนรับพวกท่านด้วยใจจริง วันนี้ท่านเดินทางมาไกลถึงที่อานฮุย ไม่ทราบว่าเป้าหมายของพวกท่านต้องการสิ่งใดกัน” ฮุ่นจู๋อยากรู้ว่าพวกเขาซื้อตึกแถวไปทำอันใดถึงห้าห้อง จากที่หลงจู้บอกคร่าว ๆ
“เหลาจื่อเถาของพวกข้าอยากขย
