สองแฝดแซ่ลู่กลับมาก็พบว่าเหล่าสหายกลับมารวมตัวพบหน้ากันอีกครั้ง จางฉวน เสิ่นหนิว องค์ชายอี้หาน หมี่หวง รวมเขาอีกสองคนเป็นหกคนที่ร่วมต่อสู้กันมายาวนาน
วันนี้เหลาจื่อเถาเจียงซูปิดหนึ่งวัน เพราะอยากสังสรรค์ในวันพบปะกันเสียที
จางฉวนหอบตำลึงมาให้บิดาของเขาจางลี่ไห่มากมาย จนบิดาของเขาน้ำตาไหล หลายปีจากบุตรชายไปกลับมาเยี่ยมบ้านไม่ได้ ได้แต่ส่งข่าวบ้างยามนี้คงได้พบหน้ากันบ่อยขึ้น
“ท่านลุงจางเจ้าคะ คราวนี้ไม่ต้องคิดถึงจางฉวนนานแล้วนะเจ้าคะ ต่อไปข้าจะให้เวียนกันบริหารสามเหลาจื่อเถาคนละสี่เดือน เท่ากับเขาจะอยู่ที่เจียงซู อานฮุย และเมืองหลวงที่ละสี่เดือนเจ้าค่ะ”
จางลี่ไห่คิดว่านี่เป็นข่าวดีที่สุดที่เคยได้ยินมาทีเดียวบุตรชายของเขาเติบโตถึงขนาดดูแลเหลาจื่อเถาได้ไม่ธรรมดา ยามนี้ไม่มีใครไม่ให้เกียรติเขา คิดว่าเขาเป็นเพียงผู้ใหญ่บ้านธรรมดาเท่านั้น ยังมีบุตรชายเป็นถึงอดีตพ่อครัวหลวงทั้งยังเป็นหลงจู้จ
