ตลอดการเดินทางมาเมืองหลวงครั้งนี้มันราบรื่นเกินไปจนจื่อเถาแปลกใจนัก นางมั่นใจว่าครั้งนี้ไม่มีใครรู้แน่ แต่ทำไมทุกอย่างเหมือนมีคนจัดหาไว้รอนางพร้อมแล้วล่ะ กระทั่งโรงเตี๊ยมยังได้โรงเตี๊ยมที่ดีและทุกโรงเตี๊ยมพูดเหมือนกันคือลดราคาค่าห้องในช่วงปีใหม่ทำให้นางแปลกใจนัก
“พี่จื่อเถาท่านเป็นอันใดไปหรือ” ลู่หลงเห็นสีหน้าของพี่จื่อเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ คิ้วขมวดแน่นจนเป็นปม
“เหมือนจะมีคนรู้ว่าพวกเรากำลังจะไปเมืองหลวง”
“พี่ไป๋หรือ” เหล่าเด็ก ๆ ตื่นเต้นพวกเขาคิดว่าแอบไปเงียบ ๆ เช่นนี้พี่ไป๋ย่อมแปลกใจแน่นอน
“ข้าก็ไม่แน่ใจ เดี๋ยวพรุ่งนี้ถึงคงได้รู้” จื่อเถามั่นใจว่านางเดาทางไม่ผิดแน่ พวกเขาคงมีใครสักคนรู้ว่านางกำลังไปเมืองหลวงแล้วก็ตลอดทางช่วยอำนวยความสะดวกให้นาง
“ข้าตื่นเต้นนักขอรับ ข้าไม่เคยมาเมืองหลวง” อี้หานที่เงียบมานานพูดขึ้น แต่เล็กเขาก็อยู่กับท่านยายที่เจียงซู ก่อนมาเมืองหลวงคราวนี้เขาแอ
