วันถัดมาทุกคนตื่นกันแต่เช้าเพื่อเซ่นไหว้บรรพบุรุษ เสียงปะทัดดังระงมพร้อมกับเหล่าเด็ก ๆ ออกมาวิ่งเล่นกันลานบ้าน หลังจากจื่อเถากราบไหว้บรรพบุรุษที่บ้านท่านตาท่านยายแล้ว ท่านยายก็แจกหงเปาเด็ก ๆ คนละซองส่วนนางก็มีให้น้อง ๆ อีกเช่นเคย แม้ว่ามันไม่มากนัก แต่เหล่าเด็ก ๆ ก็ดีใจพวกเขารีบเอาไปใส่ห่อตำลึงของตนเองทันที
จางจินเองก็ได้เหมือนกัน เขายิ้มดีใจมาก นี่เป็นหงเปาปีแรกของเขาเชียวนะ ทุกปีเขาไม่ได้รับหงเปาเพราะว่าท่านพ่อกับท่านแม่ก็ลำบากมากแล้ว และเขาไม่เคยเรียกร้อง มาวันนี้ได้ครั้งแรกก็ตื่นเต้นเช่นเดียวกัน อดเอาไปอวดท่านพ่อท่านแม่ไม่ได้จริง
“ท่านพ่อท่านแม่ หงเปาครั้งแรกของข้า ดีใจมากเลยขอรับ” จางหุยกับซูฟางยิ้มให้กับลูกชาย พวกเขาสองคนไม่มีอะไรให้กับบุตรชายก็จริง เมื่อคืนซูฟางเย็บถุงตำลึงปักชื่อเขาไว้ ใส่เงินอีแปะไว้เก้าอีแปะเพื่อความเป็นสิริมงคล ไม่คิดว่าวันนี้ก็ได้หงเปาเป็นอีแปะจำนวนมาก ขนาด
