บทที่ 127 สวนท้อของเผิงเหยียน

1571 Words

ทานข้าวกลางวันเสร็จก็ลาท่านน้ากลับกันจะได้ไม่รบกวนท่านน้าสะใภ้พักผ่อน เหล่าเด็ก ๆ น่ารักกันมาก ทั้งทำตัวมีมารยาทจนท่านน้าสะใภ้หลงรักเหล่าเด็ก ๆ อยากให้มาพักเสียที่นี่ แต่ติดอยู่ที่ว่านางตกลงใจพักบ้านใต้เท้าเจี้ยนไปแล้ว อีกอย่างเพื่อความปลอดภัยของพวกนางเองด้วย ระหว่างทางกำลังคุยเล่นกันอยู่นั่นไป๋อวิ๋นเปิดม่านที่ปิดหน้าต่างออก ตรงบ้านตระกูลอี้พอดิบพอดี เขาสังเกตอี้ฮูหยินกับนายท่านอี้หน้าบ้านที่เดินมาส่งกัน คาดว่าสามีคงไปทำงาน เดิมเขาสืบไปถึงที่ลูกสาวคนที่สามของนายท่านอี้ นามว่าอี้เจียวซือได้ถวายตัวเป็นสนมขั้นฉางจ้าย และหลังจากนั้นก็ไม่ได้ยินข่าวคราวอีกเลย นายท่านอี้ก็ดูจะไม่อยากพูดถึง และทำการค้าผ้าและเส้นไหมเงียบ ๆ มันเป็นเรื่องน่าแปลกใจที่ลูกสาวพ่อค้าวาณิชคนหนึ่งจะไม่มีความสำคัญใดเลยหรือ อยากรู้นักว่าแท้ที่จริงเหตุผลใดกันที่นายท่านอี้ไม่สนใจลูกสาวคนที่สามว่าจะเป็นตายร้ายดีเช่นไร และที่ส

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD