บทที่ 112 ถ้ากินแล้วตายข้าคงเป็นผี

1551 Words

คนที่มายืนอยู่หน้าร้านจื่อเถาได้ยินก็ตกใจ อยู่ ๆ ก็มีคนมาพูดว่าสัตว์อัปมงคล ส่วนจื่อเถาที่กำลังจะใส่กุ้งลงในกระทะมองหน้านักพรตจอมหาเรื่องด้วยแววตาพร้อมฆ่าคนได้ “เหลวไหล อัปมงคลที่ไหนกัน” “อัปมงคลสิ มันมีขาหลายขาเหมือนตะขาบ ไม่มีผู้ใดกินกัน กินแล้วจะเจอแต่เรื่องไม่ดี” เสียงนักพรตนั่นแข็งขึ้นมาอีก จื่อเถาไม่สนในผัดต่อไปท่ามกลางเสียสวดมนต์จนนางไม่มีสมาธิในการผัดก๋วยเตี๋ยว ไป๋อวิ๋นเห็นคนมุงดูแล้วก็มีนักพรตมาก่อกวนเจ้าหนูน้อยจื่อเถา เขาก็ชักหงุดหงิด คนเหล่านี้ถือเรื่องอาเพศเป็นเรื่องที่พูดไปเรื่อย แล้วก็หากินบนความหวาดกลัวของผู้คน เพิ่งจะมีไฟไหม้จากฟ้าผ่าไปสินะ ถึงได้ออกมาหากินที่เจียงซูแล้ว “ไปให้พ้นอย่ามายืนหน้าร้านข้า” จื่อเถาเพิ่งว่างเว้นจากการระรานของเซิ่งฉู่มู่ยังต้องมาทะเลาะกับนักพรตลวงโลกพวกนี้อีกหรือ “ข้าจะสวดไล่สิ่งอัปมงคล” นางเริ่มเดือดขึ้นมาทุกทีแล้วสินะ หากเอาแต่ยืนป้ายสีว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD