จื่อเถากลับถึงบ้านก็นำเงินส่วนหนึ่งให้ท่านแม่เก็บไว้ และนางเก็บไว้เพียงหนึ่งตำลึงเงิน แต่ท่านแม่ของนางกลับให้นางไม่ยอมรับ
“เก็บไว้เถิดลูกเงินนี้เจ้าหามาได้ แม่ยังมีติดตัวอยู่ถึงร้อยตำลึง” ตอนนี้สถานการณ์ของโรงรับฝากเงินยังเปิดให้ถอนเงินออกมาไม่ได้ นางก็ค่อนข้างเห็นใจเช่นเดียวกันจึงคิดว่าจะเอาเงินส่วนตัวนี้เก็บไว้ใช้จ่ายในบ้านก่อน
“ท่านแม่ ท่านเป็นนายหญิงของบ้านจะมีน้อยได้อย่างไร”
“แม่ยังมีอยู่ลูกเก็บไว้เถิด”
เมื่อนางทนเสียงรบเร้าท่านแม่ไม่ได้ จึงเอาตำลึงเข้าไปเก็บในกล่องเก็บตำลึงก่อนใส่นางเก็บใส่ถุงตำลึงติดตัวไว้ก่อนและแบ่งส่วนค่าขนมให้เด็ก ๆ คนละพวงแล้วเจ็ดวันนางให้พวกเขาร้อยอีแปะ ส่วนใหญ่พวกเขาจะเก็บกันเอง คราวก่อนถึงได้มีเงินมาให้นางเช่นนั้น
“วันนี้แม่จับกุ้งให้มากกว่าเมื่อวานแล้วให้สาวใช้เตรียมเครื่องให้เจ้าแล้ว เหลือเพียงน้ำผัดก๋วยเตี๋ยวเจ้าคงต้องปรุงเองแล้ว” เพราะนี่คือเคล็ด
