ไอ้ลูกหมาตระกูลเซิ่งอีกแล้ว...
“มันทำไมอีก” จื่อเถาหากอายุเท่ากันแม่จะไปกระชากหน้าสักที ตอนนี้ตัวก็เล็ก ยืนบนโต๊ะถึงจะเทียบความสูงของเจ้านั่นได้ เห็นหายเงียบไปนาน ทั้งไม่มาข้องเกี่ยวนานแล้ว วันนี้ทำอันใดให้พ่อครัวมือหนึ่งของข้าขัดใจอีกเล่า
“เขาไล่โจวเจิ้นพ่อครัวที่เคยเป็นอันดับหนึ่งแห่งเจียงซูออกไปแล้ว และยื่นข้อเสนอให้ข้าไปทำงานกับเขา กับค่าตอบแทนมากกว่าเจ้าห้าเท่า” จางฉวนหยุดนิดหนึ่งดูท่าทีจื่อเถาว่าจะคิดอย่างอย่างไรกับคนผู้นี้ดี
“แล้วอย่างไรอีก”
“กับสูตรอาหารบ้านเจ้าทั้งหมด ต้องทำขายที่ร้านของเขาด้วย” จางฉวนไม่ใช่คนร้อยเล่ห์ นางรู้ดีว่าเขาเตือนนางเช่นนี้คืออะไร ให้นางระวังตัวสินะ
“หัวใจของอาหารข้าไม่ใช่สูตรอาหาร เพียงแต่วัตถุดิบต้องมาจากบ้านข้าเท่านั้น เจ้าวางใจเรื่องนี้ไม่มีทางหลุดแน่นอน ต่อให้ผู้ใดอยากลอกสูตรอาหารของข้า ย่อมไม่มีทางเหมือนเป็นแน่” แน่นอนว่าวัตถุดิบลับคือน้ำพุว
