แสงแดดยามเช้าลอยมากระทบใบหน้าของจินนี่ทำให้หญิงสาวค่อยลืมตาขึ้นมาห้องนอนที่แปลกไปบวกกับเสียงคลื่นของทำเลทำให้จินนี่รีบลุกออกลงจากที่นอนไปที่หน้าต่างหญิงสาวจึงเปิดผ้าม่านออกเผยให้เห็นท้องทะเลอันกว้างใหญ่กับตึกสูงเฉียดฟ้าที่มองเห็นอยู่ไกลๆ
“ตื่นแล้วเหรอครับ”
เคลย์ตันเดินเข้ามาในห้องพักพร้อมส่งยิ้มทักทายให้หญิงสาวแต่ได้กลับมาพร้อมกับสีหน้าเรียบเฉย
“หิวไหมครับ”
“ที่นี่ที่ไหน”
จินนี่ไม่ได้ตอบคำถามของเขาเลยสักนิดแถมยังหันมาถามเขากลับพร้อมใบหน้าที่เรียบเฉย สงสัยอยากจะให้เขาร้ายอีกถึงจะเชื่อฟัง
“บนเรือสำราญของพี่เองครับ”
เคลย์ตันตอบไปด้วยน้ำเสียงที่ใจเย็นและนิ่งเรียบเพราะไม่อยากทำให้บรรยากาศดีๆต้องเสียไปหมด
“จินนี่อยากกลับ!”
“จะรีบกลับไปไหนครับอยู่บนเรือพักผ่อนสบายๆดีกว่าเดี๋ยวจินนี่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเราลงไปกินข้าวกัน หรือจะไม่กินข้าวก็ได้แต่กินอย่างอื่นแทน”
ชายหนุ่มเน้นเสียงคำว่าอย่างอื
