บทที่ 11 อยากให้เข้าใจ

“อื้อออ” ร่างบางครางอย่างรำคาญเหมือนมีอะไรมาคลอเคลียที่ลำคอจึงใช้มือปัดออก และเหมือนจะไม่หยุดแค่นั้นยังมืออะไรมาป้วนเปี้ยนแถวเอวคอดจินนี่จึงลืมตาขึ้นมา “กรี๊ดดด” อุบส์ “เงียบ” เมื่อรับรู้ว่าเขาคือใครเธอจึงพยักหน้ารับรู้ทำให้เขาต้องปล่อยมือของจากปากของเธอ “คะ คุณเข้ามาทำไม” จินนี่ที่เริ่มรับรู้ได้ถึงอันตรายจึงหันไปเปิดไฟบนเตียงเธอได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขาจึงรีบถอยออกไปเพื่อจะลงจากเตียงแต่ก็ช้ากว่าร่างหนาของเขา “คุณจะทำอะไรปล่อยฉันนะ” หญิงสาวดิ้นไปมาเมื่อร่างกายของเธออยู่ใต้ร่างของชายหนุ่มแถมตอนนี้เขาดูเหมือนคนกำลังจะคุมสติตัวเองไว้ไม่อยู่ “Yes เมียไง” “ปล่อยฉัน ไอ้คนบ้า อื้ออ” เสียงหวานถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อชายหนุ่มก้มลงมาปิดปากของเธอเมื่อเธอดิ้นเขาจึงเชยคางและบีบเพื่อให้หญิงสาวเผยปากขึ้นเขาจะได้แรกลิ้นหนาเข้าไปได้ จูบของเธอหวานจนทำให้เขาติดใจขึ้นมา “พี่ขอนะครับ” “อื้อ!”