เคลย์ตันที่เดินยิ้มออกมาพร้อมกับในมือที่ถือทะเบียนสมรสอยู่จินนี่ทำหน้าบอกบุญไม่รับและเตรียมตัวจะเดินขึ้นรถโดยไม่ยอมพูดคุยกับชายหนุ่ม
“เดี๋ยวสิ”
“มีอะไรก็พูดมาค่ะ”
เคลย์ตันยื่นทะเบียนสมรสให้หญิงสาวเก็บไว้ชุดหนึ่งแต่จินนี่กับทำท่าทีว่าไม่อยากรับ
“คุณเก็บไว้เถอะค่ะ สำหรับฉันไม่จำเป็น!”
“…”
“ทำไมคะแค่นี้รู้สึกเจ็บแล้วเหรอ แล้วเข้าใจความรู้สึกของฉันหรือยังคะว่ามันเป็นยังไง หรือบางทีคุณก็อาจจะไม่รู้สึกอะไรด้วยซ้ำ”
“พี่...”
เคลย์ตันจุกในลำคอหญิงสาวพูดถูกทุกอย่างเมื่อหนึ่งปีก่อนหญิงสาวรู้สึกยังไง เป็นเคลย์ตันเองที่หาเหตุผลและคำพูดมาอธิบายให้หญิงสาวฟังไม่ได้
“ทะเบียนสมรสคุณก็ได้แล้ว คุณยังจะเอาอะไรอีกคะ หลีกไปฉันจะกลับ!”
เคลย์ตันยอมหลีกให้หญิงสาวขึ้นรถและเขาก็ขึ้นมานั่งข้างๆจินนี่โดยทั้งสองไม่พูดอะไรอีกเลยจนถึงบ้านของหญิงสาวที่วันนี้กลับมาเยี่ยมผู้เป็นพ่อ
“ตอนเย็นพี่จะให้คนมารับ”
“ไม่ต้
