หอพักไม้กึ่งปูนชั้นเดียวที่ตั้งอยู่เยื้องไปทางย่านห้องเช่าของเชิด บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความพลุกพล่านของพนักงานโรงงานและห้างสรรพสินค้าที่พักอาศัยหนาแน่น นนท์และพลอยเดินตามพงษ์ขึ้นมายังห้องพักของเขาที่ตั้งอยู่สุดทางเดิน
ทันทีที่พงษ์ไขกุญแจและผลักประตูบานเก่าออก กลิ่นอายของห้องชายโสดที่อยู่ตัวคนเดียวก็พุ่งเข้ากระทบโสตสัมผัส มันเป็นห้องพักที่แคบและเรียบง่ายตามประสาพนักงานระดับล่าง ภายในห้องไม่มีเฟอร์นิเจอร์หรูหราใดๆ มีเพียงฟูกนอนเก่าๆ หนึ่งผืนที่ปูแนบสนิทอยู่กับพื้นห้องชิดผนังด้านหนึ่ง สภาพรอยยับบนผ้าปูที่นอนบ่งบอกถึงการใช้งานที่ไม่เน้นความเป็นระเบียบนัก
มุมห้องด้านซ้ายมีตู้เย็นขนาดเล็กตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว ข้างๆ กันนั้นคือหม้อหุงข้าวและกระทะไฟฟ้าใบเขียวที่ตั้งอยู่บนชั้นวางพลาสติกราคาถูก พัดลมตั้งโต๊ะเครื่องเก่าที่ส่งเสียงสั่นหึ่งๆ ตลอดเวลาทำหน้าที่ระบายความร้อนที่อบอวลอยู่ในห้องสี่เหลี
