บรรยากาศที่ศาลาเล็กๆ มุมอับสายตาหลังห้างดูเงียบเชียบและกดดันอย่างประหลาด ลมร้อนจากคอมเพรสเซอร์แอร์พัดผ่านร่างของชายสองคนที่นั่งประจันหน้ากัน นนท์นั่งนิ่งสงบผิดกับพงษ์ที่เริ่มมีเหงื่อซึมตามไรผม ทั้งที่พงษ์มีอายุมากกว่าและครองตำแหน่งเป็นรุ่นพี่ในสายงาน
“จริงๆ แล้ว... เราก็พอจะรู้จักกันมาบ้างนะพี่” นนท์เปิดฉากขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แม้จะเรียก "พี่" ตามมารยาท แต่อำนาจในน้ำเสียงกลับทำให้พงษ์รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก
พงษ์เริ่มมีอาการนั่งไม่ติดที่ เขาทั้งขยับตัวจัดปกเสื้อและกุมมือตัวเองไว้บ่อยครั้ง แววตาฉายความประหม่าออกมาอย่างปิดไม่มิด ความผิดบาปที่เขาเพิ่งทำลงไปกับเมียรักของรุ่นน้องคนตรงหน้ามันค้ำคอจนเขาเสียอาการ
“พลอยเล่าให้ผมฟังหมดแล้ว...” นนท์พูดต่อช้าๆ จ้องมองปฏิกิริยาของพงษ์ที่เริ่มขยับท่าทางการนั่งบ่อยขึ้นเหมือนคนทำตัวไม่ถูก
“คือ... ความจริงพี่ก็ไม่ได้ปล่อยคลิปที่ทำให้คนอื่นรู้ว่าเ
