ส้มจี๊ดพานทีไปไร่ด้วยรถซาเล้ง เพราะรถสปอร์ตคันหรูคงไม่เหมาะที่จะขับเข้าไปในไร่ส้มที่ถนนหนทางไม่ได้ดีนัก
"จับดี ๆ นะ ฉันจะพาซิ่งแล้วนะ" ส้มจี๊ดบอกกับนทีที่นั่งอยู่ในส่วนที่เป็นพ่วงข้าง
"โอเค ไปได้" นทีบอกกับส้มจี๊ดในตอนที่เขามานั่งแล้วจับแน่น ๆ
"สวัสดีจ้า~" ส้มจี๊ดขับรถไป ผ่านคนงานก็โบกไม้โบกมือให้อย่างคนที่มีมนุษย์สัมพันธ์ดี บางครั้งเธอก็ปล่อยมือจากแฮนด์รถ ทำให้รถมีแฉลบเกือบตกข้างทางก็หลายครั้ง
"ส้มจี๊ด ขับดี ๆ สิ" นทีเห็นแล้วหวาดเสียวจนอดไม่ได้ที่จะบอก
"คริคริ ไม่ต้องกลัว รถคันนี้มันจำทางได้ ไม่เป็นไรหรอก" ส้มจี๊ดหัวเราะออกมาเมื่อเห็นสีหน้าตื่นตกใจของนที
"บ้าเหรอ รถอะไรจะจำทางได้ ขับดี ๆ" นทีทำเสียงดุใส่ส้มจี๊ด แต่จะให้เขาไปขับ เขาก็ขับไม่เป็นซะด้วยสิ
"จ้า พ่อ คริคริ" ส้มจี๊ดขานรับและหัวเราะออกมาอย่างแจ่มใส
นทีมองภาพนั้นแล้วอดที่จะอมยิ้มไม่ได้ ส้มจี๊ดทำให้เขาแปลกใจหลาย ๆ อย่าง ทั้
