เช้าวันต่อมา...
07:00 นาฬิกา
นทีออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ตั้งแต่เช้า อากาศเย็น ๆ ได้กาแฟร้อน ๆ ที่แม่โสภาชี้ให้ไปชงเอง ทำให้เขารู้สึกสดชื่นมาก แม้ว่าจะเหน็ดเหนื่อยกับการขับรถสองวันเต็ม ๆ แต่พอได้เจอบรรยากาศแบบนี้ ก็ทำให้เขารีบลุกออกจากที่นอนมานั่งจิบกาแฟท่ามกลางสายหมอกทันที
"ไงนาย เมื่อคืนหลับสบายดีมั้ย" เสียงสดใสที่ดังมา ทำให้นทีหันหลังกลับไปดู ก็เห็นส้มจี๊ดเดินออกมา ในมือก็ไม่ต่างจากเขา คือมีแก้วกาแฟติดมาด้วย
"หลับเป็นตายเลยล่ะ อากาศดีและเหนื่อยด้วย ทำให้นอนหลับสบายเลย ถึงจะแปลกที่ไปหน่อยก็เถอะ" นทีบอกในตอนที่ส้มจี๊ดเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ข้าง ๆ
"งั้นเหรอ ยังไงก็ขอบคุณนะที่มาส่ง เดี๋ยวเลี้ยงข้าวก็แล้วกัน หิวยังล่ะ" ส้มจี๊ดบอกยิ้ม ๆ แต่ก็สบายใจมากขึ้น เมื่อไม่เห็นความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของนที คงนอนพักเต็มที่แล้วจริง ๆ
"โห~ เลี้ยงแค่ข้าวเหรอ" นทีแกล้งทำโอดโอย
"แค่นี้แหละ ก็นายอาสามาส่งเอ
