“นางเป็นใครหรือเพคะ” กงจู่ตรัสถามด้วยความสงสัย เพราะไท่จื่อไม่เคยสนใจสิ่งนี้มาก่อน
ความจริงแล้วพระนางเสด็จมานานพอสมควร เมื่อวันวานกงจู่ก็เสด็จมาก็เห็นพระองค์เป็นเช่นนี้ เมื่อตรัสถามสุ่ยถังเขาก็ทูลบอกว่า ไท่จื่อเป็นแบบนี้มาสองวันแล้ว พระนางทรงอยากทราบความจริงจากพระโอษฐ์ จึงเสด็จกลับมาถามใหม่
“นางเป็นคนดี แต่ข้าไม่สามารถรักนางได้” ไท่จื่อตรัสเรียบเฉย
“และนางคงงดงามด้วยใช่หรือไม่” กงจู่ตรัสถาม
“ใช่นางงดงามมากจิตใจก็งามด้วยเช่นกัน”
“แล้วทำไมไม่นำนางกลับมาเป็นสนมของเกอเกอเล่า”
“ชาตินี่ช้าไม่รู้จะได้เจอนางอีกหรือไม่” ไท่จื่อตรัสหมองเศร้า
“ทำไมพูดเช่นนั้น ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่อยากถวายตัวให้กับไท่จื่อเช่นท่าน” กงจู่ตรัสจริงจัง
“ผู้หญิงคนอื่นอาจจะใช่ แต่ไม่ใช่นางแน่นอน” ไท่จื่อตรัสเช่นนี้ ขณะที่เสวยน้ำจัณฑ์ไปทั้งหมดสามจอก และซบลงที่โต๊ะทรงงาน
“เกอเกอ เกอเกอ เกอเกอ” กงจู่เรียกพระองค์ และใช้พ
