ซีเซี่ยต้าหวางต้าหวางพาไท่จื่อเฟยเสด็จมายังชุนอิ๋งกงตำหนักของหวงเหนียงกงจู่ เมื่อกงจู่ได้ทอดพระเนตรต้าหวางและกงจู่จากตั่งบรรทม
“หวงเหนียง แมวเหมียวมาแล้วนะ พาเทียนโฮ่วแห่งสวรรค์มารักษาเจ้า นางผู้นี้ที่ข้าเคยเล่าให้เจ้าฟัง” ต้าหวางตรัสด้วยพระสุรเสียงอ่อนโยน
“แมวน้อย พานางมาหาข้าแล้วหรือข้าอยากเห็นหน้าจัง” หวงเหนียงทูลบอกต้าหวาง
“หวงเหนียงกงจู่ ข้าคืออู่หยางหลิน” ไท่จื่อเฟยตรัสเช่นนี้ และประทับนั่งตรงหน้าหวงเหนียงกงจู่แบบไม่รังเกียจแต่อย่างใด
“เทียนโฮ่วแห่งสวรรค์จริงหรือนี่ ทำไมท่านงดงามยิ่งนักจริงหรือไม่แมวเหมียว” หวงเหนียงกงจู่ตรัสเจื้อยแจ้ว ต้าหวางแย้มพระสรวลและพยักพระพักตร์ทันที แต่ทว่ากงจู่ทอดพระเนตรมองกระถางกำยานที่เหล่านางกำนัลจุดเอาไว้ และทอดพระเนตรไปยังโต๊ะเครื่องประทินพระฉวี
“ข้าขอถามพวกท่าน กงจู่ชอบเครื่องหอมจำพวกน้ำหอมและแป้งประทินผิวใช่ไหม” ไท่จื่อเฟยตรัสถามนางกำนัล
“กงจู่
