“ทำอะไรบ้างวันนี้ เล่าให้แมวน้อยฟังหน่อย” หวงยงตี้ต้าหวางตรัสถามหวงเหนียงกงจู่ที่มาประทับนั่งที่ตั่งบรรทม ส่วนต้าหวางประทับนั่งบนตั่งบรรทมเดียวกับกงจู่ ส่วนไท่จื่อเฟยประทับที่ตั่งนั่ง
“วันนี้หยางหลินเจี่ยเจียสอนข้าเขียนอักษร ก่อนที่เจี่ยเจียจะไปอาบน้ำ นางก็เล่านิทานความรัก” กงจู่ทูลบอก
“บอกได้ไหมเรื่องความรักของหยางหลินเจี่ยเจีย เนื้อเรื่องเป็นเช่นไร” ต้าหวางตรัสถาม และหันไปทอดพระเนตรไท่จื่อเฟย
“เจี่ยเจียเล่าให้ฟังว่า กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงสาวผู้หนึ่งหลงรักชายผู้หนึ่งที่สูงศักดิ์ แต่มีอุปสรรคมากมายที่ฝ่าฟันนานัปการ จนในที่สุดความดีของนางนั้น ทำให้นางได้แต่งงานกับเขา เนื้อเรื่องประมาณนี้” กงจู่ตรัสเช่นนี้ ต้าหวางหันไปทอดพระเนตรกงจู่ที่มีพระพักตร์เศร้าหมองยิ่งนัก
“เจ้านอนเถิด แมวเหมียวจะพาเจ้านอน” ต้าหวางตรัสเช่นนี้
“แมวน้อยข้าง่วงนอนแล้ว เจี่ยเจียพาข้าไปนอนหน่อยนะ” หวงเหนียงกงจู
