“วันนี้ไม่มีอะไรแล้วเลิกประชุม”
รุ่ยอันบอกเหล่าขุนนางที่อยู่ในท้องพระโรง ขุนนางเหล่านั้นถวายบังคมต้าหวางทันที เกาซื่อต้าหวาง ทรงลุกขึ้นประทับยืนจากบัลลังก์ช้าๆ แต่ทว่าพระองค์กลับช้ำพระหัตถ์จับพระอุระของพระองค์เอง แล้วทรุดลงประทับนั่งปิดพระเนตร รุ่ยอัน เหล่าข้าราชบริพารที่อยู่ในท้องพระโรงและเหล่าขันทีต่างตกใจ รวมไปถึงไท่จื่อที่ตกพระทัยเช่นกัน
“ฟู่จวิน!!!” ไท่จื่อตรัสเรียกต้าหวาง ขณะที่ไท่จื่อทรงโอบอุ้มต้าหวางเสด็จเข้าไปในตำหนักทันที
“ตามหมอหลวงมา” ไท่จื่อตรัสด้วยพระสุรเสียงดุดัน ขันทีสามคนรีบวิ่งออกไปจากตำหนักทันที หวางโฮ่วเสด็จเข้ามาในห้องบรรทม พระนางตกพระทัยที่เห็นต้าหวางประทับนอนอยู่ที่ตั่งบรรทม
“เกิดอะไรขึ้น เยว่เอ๋อร์” จางเหนียงหวางโฮ่วตรัสถามด้วยความสงสัย
“เมื่อว่าราชการเสด็จ ฟู่จวินประทับยืน แต่ทว่าพระองค์กลับทรงเป็นลมพระเจ้าค่ะ” ไท่จื่อตรัสด้วยพระสุรเสียงเป็นกังวล ขณะที่หมอหลวง
