วันนี้กงจู่ตื่นบรรทมแต่เช้าตรู่พระนางเสวยพระกระยาหารเสร็จสิ้น หวังเตอทูลเชิญพระนางเสด็จมายังอุทยานดอกไม้ในสวน พร้อมกับข้าหลวงแปดคน พระนางทอดพระเนตรอุทยานหลวงที่งดงามไม่แพ้แคว้นเกา แต่ที่นี่ดอกไม้เมืองทะเลทรายเป็นสีม่วงและสีแดงเสียส่วนใหญ่ และสระน้ำขนาดใหญ่ในอุทยาน เช่นเดียวกับแคว้นเกา
“ในท่ามกลางทะเลทรายยังมีดอกไม้งดงามอยู่เช่นนี้” เกาฮุ่ยกงจู่ตรัส
“ไท่โฮ่วให้ดูแลที่นี่อย่างดี พระนางโปรดดอกไม้พวกนี้มาก” หวังเตอทูลบอก
“เป็นเช่นนี้นี่เอง” กงจู่ตรัส หวังเตอทอดสายตามองไปยังกูเหนียงสูงศักดิ์สวมใส่ผ้าไหมชั้นดีในชุดสีม่วง สวมเครื่องหัวด้วยเครื่องทองประทับด้วยหินสีม่วงเข้มเช่นเดียวผ้าสีม่วงที่ปิดบนหัวจรดกลางบั้นเอว
“เจ้าเป็นใครทำไมเจ้าไม่ทำความเคารพต่อข้า” นางทูลถามเช่นนี้ หวังเตอหมายจะบอกนาง แต่กงจู่ยกพระหัตถ์ขึ้นห้ามหวังเตอและเหล่าข้าหลวงของพระนาง
“แล้วเจ้าละเป็นใคร ทำไมข้าต้องทำความเคารพเจ
