“ต้าหวางหม่อมฉันจับคนร้ายได้แล้ว ตอนนี้นางอยู่ในคุกหลวงพระเจ้าค่อ” เหวินหลานทูลบอก อู่ซ่งเฉินเดินออกจากตำหนักไปที่คุกหลวง ทันใดนั้นไท่โอ่วเสด็จเข้ามาพร้อมกับนางสนองพระโอษฐ์ ต้าหวางถวายบังคมพร้อมกับเหวินหลาน ต้าหวางประคองพระนางประทับนั่งบนตั่ง
“เหนียงชิน ให้เหล่านางกำนัลมาเรียกหม่อมฉันไปเข้าเฝ้าก็ได้พระเจ้าค่ะ” ต้าหวางตรัสเช่นนี้ หลังจากประทับนั่งบนฟูกนั่งข้างไท่โฮ่ว
“เฉินเอ๋อร์เรื่องนี้ ข้าจัดการเอง เจ้าไม่ต้องกังวล เจ้าเตรียมตัววันพรุ่งนี้เถิด” ไท่โฮ่วตรัสด้วยพระสุรเสียงจริงจัง
“เหนียงชิน รู้แล้วหรือว่าผู้ใดเป็นคนทำ” ต้าหวางตรัสถาม
“เจ้าคิดว่าเจ้าจะปิดหูปิดตาไม่ข้ารู้ได้เหรอ” ไท่โฮ่วตรัสเช่นนี้
“หม่อมฉันกลัวว่าเหนียงชินจะกังวลในเรื่องนี้” ต้าหวางตรัสเช่นนี้
“ฮุ้ยเอ๋อร์ นางก็เหมือนลูกของข้าคนหนึ่ง อีกทั้งไท่หวงไท่โฮ่ว และไท่โฮ่วแคว้นเกาก็ฝากฝังนางให้ข้าดูแล และพระนางทั้งสองก็ดูแลหลิน
