ภายในหัวใจของเฟิ่งหวงกำลังเต้นกระหน่ำด้วยความตื่นเต้นเมื่อผ่านประตูเมืองเข้ามาได้ ท่านแม่ให้เขาแอบเข้าไปที่ตำหนักของฮ่องเต้ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะผ่านเข้าไปได้เขาต้องรอเวลากลางคืนที่จะแอบเข้าไป
“อีกถึงหนึ่งชั่วยาม”
เฟิ่งหวงนั่งอยู่บนรั่วและเฝ้ามองเหล่าทหารที่เดินลาดตระเวนอย่างเคร่งครัดสายตาของเขาเหลียวมองกับบุรุษรูปงามผู้หนึ่งซึ่งดูจากการแต่งองค์ทรงเครื่องแล้วคนผู้นั้นต้องเป็นคนที่เขาต้องเข้าไปพบ
“ฮ่องเต้เทียนเวิ่น”
แต่พอฝ่าบาททรงหันพระพักตร์มาทำให้เฟิ่งหวงต้องหยุดนิ่งใบหน้าของฝ่าบาทช่างเหมือนกับเขาเสียจริงหรือนี่คือสิ่งที่แม่ของเขาปิดบังใจแต่ก็ยังไม่ปักใจเชื้อ
“เรื่องอะไรกัน”
แม่ของเขาไม่ได้บอกว่าให้มาพบฮ่องเต้ในเรื่องอันใดเพียงแค่บอกว่าหากทุกคนเห็นสร้อยเส้นนี้ก็จะรู้คำตอบเอง เขากำสร้อยข้อมือไว้แน่นและนำขึ้นมามอง
“ตั้งแต่เกิดข้าไม่เคยพบเจอท่านพ่อท่านลุงบอกเพียงแค่ว่าท่านพ่อทิ้งข้าก
