งานแต่งถูกจัดขึ้นในสวนกลางแจ้งภายในโรงแรมแทนความตั้งใจเดิมที่จะใช้ห้องบอลรูม เนื่องจากจำนวนแขกในงานมีมากเกินกว่าที่ห้องรับรองขนาดใหญ่ที่สุดของโรงแรมนี้จะบรรจุคนได้
“ดีใจด้วยนะ เทียนตกใจมากเลยตอนที่รู้ว่าคบกัน” เทียนหอมเดินเข้ามาสวมกอดเจ้าสาว ก่อนจะผละออกและไปจับมือเจ้าบ่าวเพื่อแสดงความยินดี
ว่านเดินเข้ามาพร้อมกับภรรยาและลูก เข้าสวมกอดเพื่อนอย่างปรัชญ์เช่นกัน
“จารย์~ กูว่าแล้วมึงชอบตะวัน” ว่านได้ทีแซวเพื่อน
“ก็ไม่เคยปฏิเสธ” คนถูกแซวยักไหล่ โอบเอวของคนข้างๆ อวดเพื่อนอย่างไม่ปกปิด
“อ้าว! แล้วว่านรู้ตอนไหน ทำไมไม่บอกฉันบ้าง” เทียนหอมเท้าสะเอวมองหน้าเพื่อน
“เขารู้กันหมดแหละ ไม่เชื่อแกเดินไปถามเพื่อนในงานได้เลย เขาแค่ไม่พูดกัน”
หญิงสาวเกาหัวด้วยความสับสน ในขณะที่เพลงตะวันหัวเราะกับอาการของเพื่อน เธอคงเสียเซลฟ์ไม่น้อยเพราะในสมัยเรียน เทียนหอมจัดว่าเป็นหน่วยข่าวกรองประจำกลุ่ม
อะไรที่เราไม่
