“ลูกพี่กินข้าวก่อนไหมครับ” ดีนเท้าเอว ไม่ต้องพูดถึงเสียงที่เริ่มจะวีน เนื่องจากตัวเองนั้นเรียกเจ้าของอู่มาทานมื้อเที่ยงเป็นรอบที่สามของวันแล้ว ตั้งแต่หายเจ็บจากเรื่องบัดซบคราวก่อนอีกฝ่ายเอาแต่ซ่อมรถให้ลูกค้าแบบไม่สนใจอะไร เรียกได้ว่าลูกพี่ของดีนนั้นดูนิ่งขึ้นมากกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย
“กูยังไม่หิว”
“ก็แดกหน่อยเถอะครับ เดี๋ยวได้ปวดท้องเข้าโรงพยาบาลกันอีกรอบพอดี”
“ดีสิ เผื่อยัยเด็กแว่นนั่นจะหันมาสนใจกูได้บ้าง”
ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง คงเพราะน้อยใจคนที่ตัวเองตามเขาอยู่ฝ่ายเดียวต้อย ๆ แต่แล้วอย่างไร ในเมื่อเจ้านายเขาก็สร้างวีรกรรมเอาไว้อย่างเจ็บแสบ ถ้าดีนเป็นคุณคนสวยจะขอต่อยหน้าผืนป่าไปสักครั้ง เก่งทุกอย่างยกเว้นเรื่องหัวใจ
“เนี่ย ก็ปากเป็นแบบนี้ไงครับ”
“ทำไม เป็นพ่อกูเหรอมาสอน”
“งั้นก็แห้วต่อไปเถอะครับ ระวังพี่คนสวยโดนคาบตัดหน้าไปก่อน”
“มันจะได้เจอยำตีนกูก่อน” ผืนป่ายอมเคลื่อนตัวออกมาจากใต้
