“สนิทสนมกันจังนะครับ”
มองจากดวงอังคารลงมาก็รู้ว่าหมอนี่กำลังค่อนขอดพวกฉันที่เดินเข้ามาพร้อมกับบรรยากาศละมุนนี้อยู่
“อายะ มานั่งทำอะไรตรงนี้”
พี่ชูถามได้หน้าตายมาก นี่ไม่รู้จริงๆ หรอว่าหมอนี่มานั่งทำไม ฉันเหลือบมองหน้าอายาโตะสลับกับชูอิจิ สายตาที่พวกเขาใช้ฟาดฟันกันช่างน่ากลัวอะไรเช่นนี้
“ผมมานั่งรอ เมี…” หมอนี่กำลังจะพ่นคำพูดนั้นออกมา
“อายะ” ฉันดุเขาแรงมากๆ จนเขาหน้าหงอยและพี่ชูก็มองมาอย่างสงสัย
ระฆังช่วยชีวิตของฉันดังขึ้นมา
“ไอ้พราว กลับมาแล้วหรอ ฉันกับพี่ภู รอเล่นเกมอยู่ มาที่ห้องฉันนะวันนี้” เสียงเจ้าดินผู้ไม่รู้ร้อนรู้หนาวตะโกนมาจากชั้น 2
“โอเคแก เดี๋ยวอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วเข้าไปหา” ฉันรีบตกปากรับคำเจ้าดินเพื่อหยุดบรรยากาศชวนอึดอัดนี่
“งั้นพราวขอตัวก่อนนะคะ พรุ่งนี้เจอกันค่ะพี่ชู” ฉันสั่งลาพี่ชูเพราะเขาต้องสอนฉันอีกวันหนึ่ง แล้วเดินออกไปเลย
.
.
“พี่คิดจะทำอะไร พี่ชู” อายาโตะถ
