"ทะ...ทุกคนมาที่นี่ได้ยังไง" แนนนี่ถามออกมาอย่างไม่เต็มเสียง แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจที่ทุกคนรู้ที่อยู่ของเธอ
"ไหนแนนนี่บอกว่ากลับบ้านที่ชัยภูมิไง" เซลีนถาม
"เซลีนจะถามทำไม ถามไปก็ได้แต่คำลวงโลก" วิเวียนว่า แนนนี่เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นสะกดกลั้นอารมณ์ความรู้สึกตัวเอง
"เข้าเรื่องเลยเถอะ อย่ามาเสียเวลากับคนพรรค์นี้เลย" อีฟว่า จ้องมองแนนนี่ด้วยสายตาดูแคลน เธอไม่ได้ดูถูกดูแคลนชีวิตความเป็นอยู่ของแนนนี่ แต่ดูแคลนนิสัย และสิ่งที่แนนนี่ทำต่างหาก
"คนพรรค์นี้? อีฟพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง พูดให้มันดีๆ นะ" แนนนี่จ้องหน้าอีฟเขม็ง สายตาที่สบประสานนั้นเต็มไปด้วยความแข็งกร้าวชนิดไม่มีใครยอมใคร
"จะให้พูดดีกับคนที่สร้างเรื่องเพื่อทำร้ายคนอื่นงั้นเหรอ แล้วคนอื่นที่ว่าก็คือเพื่อน"
"หึ เพื่อนเหรอ แน่ใจเหรอว่าทุกคนคิดว่าแนนนี่เป็นเพื่อน" แนนนี่แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ถามอย่างเย้ยหยัน
"คิดสิ เซลี
