แม้แสงอ่อนยามเช้าจะสาดส่องผ่านหน้าต่างหวังปลุกผู้ที่ยังคงหลับใหลให้ลืมตาตื่น แต่ร่างบอบบางเจ้าของใบหน้างามอันน่าหลงใหลที่ยังคงซุกตัวอยู่กับเตียงนอนหนานุ่ม และร่างสูงกำยำของผู้ที่วาดแขนกอดเธอไว้อย่างทะนุถนอม คงมีแต่สัมผัสอบอุ่นที่คลอเคลียอยู่บนริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเท่านั้นกระมังที่จะปลุกเจ้าหญิงให้ตื่นจากนิทรา
เพียงแค่ลืมตาตื่นขึ้นมาปุณณ์ก็มีอาการเวียนศีรษะ อยากจะอาเจียนแต่แค่เพียงได้กลิ่นกายหอมของนาวอาการเหล่านั้นก็หายเป็นปลิดทิ้ง เขากดจูบริมฝีปากอิ่มนุ่มย้ำหลายครั้ง ลากลิ้นชื้นบนกลีบปากบางที่ปิดสนิทอย่างแผ่วเบาเหมือนขออนุญาตก่อนจะแทรกลิ้นเข้าไป เมื่อร่างบางในอ้อมกอดเริ่มตอบสนองจูบของเขาแม้ว่าจะยังประคองสติไว้ไม่ดี
จูบอรุณสวัสดิ์ยามเช้าเป็นไปอย่างไม่รีบร้อน ร่างสูงค่อยละเลียดความหอมหวานจากคนรักอย่างย่ามใจ มือหนาเลื่อนมาประคองใบหน้าสวยไว้ให้รับรสจูบจากเขาได้อย่างถนัดถนี่ เสียงครางในลำคอดั
