ทันทีที่นาวบอกเรื่องท้องกับปุณณ์ เขาก็นิ่งงัน ไร้ปฏิกิริยาใดๆ ตอบโต้กลับมา ราวกับจิตวิญญาณหลุดลอยออกจากร่าง
"ปุณณ์ ได้ยินที่นาวพูดไหม" ร่างบางพลิกกายนอนหงาย สบสายตาคนตรงหน้าที่ดวงหน้านิ่งเฉยอย่างผิดแผกไปจากที่เธอคิด
"ได้ยิน แต่นาวพูดอีกครั้งได้ไหม ว่าปุณณ์ไม่ได้หูฝาดไป"
"นาวท้อง" นาวบอกอย่างช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ
"ไหนนาวบอกว่ากินยาคุมไง" เสียงทุ้มถามราวกับยังไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
"ตั้งแต่มีเรื่องครั้งนั้น นาวก็ไม่ได้กินอีกเลย ปุณณ์ไม่ดีใจเหรอ ไหนปุณณ์บอกว่าอยากมีน้องให้พาฝันไง" ด้วยท่าทางของปุณณ์ที่นิ่งราวกับไม่ยินดียินร้ายอะไร หรือว่าเขาไม่อยากมีน้องให้พาฝันแล้ว
"ดีใจสิ ดีใจมากด้วย ปุณณ์แค่ไม่คิดว่าลูกจะมาเร็วแบบนี้ ก็นาวบอกว่าคุมอยู่ ขอบคุณนะนาว ขอบคุณครับที่รัก" ปุณณ์ยิ้มกว้างด้วยความดีใจเมื่อแน่ชัดในสิ่งที่นาวบอก ดวงตาคู่คมสบตากับคนใต้ร่างด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความรัก ลูบแก้ม และป
